مطلب در آب لوله كشي شهر واليوم ريخته اند !!! رو دوست دارم
شاید به خاطر اینکه مشابه مطلب فوق مدتهای طولانی در سرم بود حتی با دیدن تیتر مطلب در اولین نگاه گفتم اه من کی اینو نوشتم؟ 
نظراتم کمی طولانیست برای همین یک پست را با آن اختصاص میدهم:
به عقیده من این موارد و شاید اکثر مشکلات ما در جامعه حاضر ریشه سیاسی دارد ..
حال اینجا تنها به بی حالی و بی خیالی مردم اشاره شده در حالیکه با کمی دقت میتوانیم طوماری به آن اضافه کنیم …
ایران ما یک مشکل دارد، حکومتش در فکر بقای خود و مستحکم تر کردن جایگاهش چه در نظر مردمانش و چه در منطقه است و من فکر نمیکنم هیج ایرانی پیدا شود که با اینها مشکلی داشته باشد چون اقتدار یک حکومت مردمی اقتدار آن ملت است اما اقتدار یک حکوکت مردمی … نه این حکومت …
بزرگترین مشکل چنین سیستمی حالا با شناختی که از آن دارید و همه چیزهای ریز و درشتی که میبینید، میخواهید نامش را سیستم دیکتاتوری بگذارید یا هر چیز دیگر …. بزرگترین مشکل چنین سیستمی همبستگی مردم و آسوده خیالی اونهاست …
در لوله کشی آب ما نه تنها والیوم ریخته اند بلکه خیلی چیزهای دیگر در خونمان تزریق کرده اند ….. چرا؟
یک مثال ساده میزنم، کمی در خیابانها به اطرافتان با دقت تر نگاه کنید، می بینید که خیلی وقت است مهر و محبت از میان مردمان این شهر از بین رفته …. انگار همه با هم پدر کشتگی دارند … در طول یک روز چند نفر را میبینید که به شما لبخند بزنند؟ یا وظیفه کاریشان را در قبال شما با مهربانی انجام دهند .. به راننده ها دقت کنید … به هم رحم ندارند … چند بار در روز حین رانندگی میبینید که مثلا هنگام ورود به یک خیابان اصلی یا هنگام گردش یا عبور از سه راهی راننده ای با لبخند به شما اجازه عبور بدهد و شما احساس کنید که به شما احترام گذاشته است و با یک بوق یا تکان دادن دست از او تشکر کنید …
بارها و بارها خود من اینکار رو امتحان کردم انقدر که لذت دیدن رضایت دیگران باعث شده این تبدیل به یک عادت به نظر خودم قشنگ بشه …
بعضی ها با تعجب به من که ترمز میکنم و اشاره میکنم که رد بشن نگاه میکنند و تشکر دورادور و لبخندشان بینهایت برایم لذت بخش است …
کمی اگر به خودمان بیاییم میبینیم کسانیکه در حال قدم زدن در کنار ما هستند، برای خرید به ما مراجعه میکنند یا … هیچ نقشی در بدبختی های ما ندارند و خود اونها جز کسانی هستند که بهشون ظلم شده …
اما ما به جبران مشکلاتمان چشم دیدن هیچ کس را نداریم .. و این درست همان دارویی است که به خورد ما داده اند جون دوست بودن ما در کنار هم، مهربان بودن و احترام گذاشتنمان به هم دیگر به ضرر تجویز کنندگان است ..
کمی اگر منظقی فکر کنیم باید ببینیم دشمنی هایمان با هم به سود چه کسانی و همبستگی امان به ضرر چه کسانی است …
بله ما باید بی حال باشیم، ما باید بی تفاوت باشیم، ما باید حتی از دورهم در مقابل هم وطنمان، هم شهریمان جبهه بگیریم ما نباید در رفتار و زندگی با همدیگر رحم داشته باشیم، نباید آسوده خاطر باشیم، باید در هزینه های سنگین زندگی دست و پا بزنیم تا مبادا فرصت مطالبه حق و حقوقمان را بدست بیاوریم…..
مهمترین کار اینه که اول از همه خودمون رو بسازیم …
برچسبها: ایران+جامعه+مردم
