وصیت نامه 2
اکتبر 17, 2007چیزی که برایم خیلی اهمیت دارد چند روز اول بعد از رفتنم است …. فراموش نکنید که پرهام نه خدایی را میپرستید و نه آئینی را پذیرفته بود … به خاطر بیاورید تنفرش را … اصلا دلم نمیخواهد مجلس ترحیمی در مسجد یا مشابه آن داشته باشم .
یک روز از مردم به صرف چایی و شیرینی در خانه ای که در آن بزرگ شدم پذیرایی کنید … در گوشه ای بهترین ویسکی برای هم پیالگانی که میخواهند با یادم لبی تر کنند …
آرامشم را با صدای ناله تلاوت کنندگان آیات کس شعر قران بر هم نزنید… یک موسیقی ملایم کفایت میکند.
سیاه نپوشید برای عزا، سیاه را اگر میپوشید به این دلیل بپوشید که رنگ مورد علاقه ام بوده است …
اشک نریزید و شیون نکنید، خوشحال باشید ازین که وصیتم را آن طور که گفته بودم انجام داده اید و بدانید که بی شک راضی هستم … و بدانید که هیچ لذتی بالاتر ازین برایم وجود نداشته است …. آرامش ابدی … خود را با آرامشم تسکین دهید.
روحم شاد خواهد شد ….
